Na pewno istotnym elementem jest pokutujące do dzisiaj myślenie (i tkwi w nim ziarno prawdy), że bliźnięta posiadają jedną psychikę rozdzieloną na dwa ciała. Dla wielu naturalne wydawało się więc — i nadal wydaje — traktowanie ich w sposób absolutnie symetryczny, również w sferze publicznej prezentacji. Mało kto zastanawia się jednak, że bywa to dla maluchów krzywdzące. Taka unifikacja sprowadza dziecko do roli sobowtóra swojego rodzeństwa, co może utrudniać budowanie autonomicznej tożsamości i pewności siebie. Z drugiej strony, bywają i tacy bliźniacy, którzy są wręcz dumni ze swojego "podwojenia", traktując je jako fizyczne i psychiczne potwierdzenie własnej niezwykłości.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz