AI-torzy #przerwanysenkornagi

 

AI to świeża sprawa. Ledwo się wykluło z laboratoriów start-upów, już wymaga się od tego pisklaka absolutnej, można rzec, kurzej dojrzałości. Przypomnijmy sobie starodawne komórki z lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Albo pierwsze smartfony, z kondycją stuletniego starca w porównaniu z współczesnymi juniorami w wersji premium. Technologia, podobnie jak człowiek, ewoluuje. Tylko zdecydowanie szybciej. Ale bez przesady. Warto o tym pamiętać, domagając się fajerwerków przy każdej nowej odsłonie systemu operacyjnego. My sami często nie dajemy rady, żeby wszystko ogarnąć. W efekcie udajemy czasem zblazowanych domatorów w chmurze nowinek. Tak to mniej więcej wygląda, kiedy obserwuje się młodych tiktokerów, którzy utożsamiają swój puszczony w obieg filmik z ich technologicznymi na wyrost kompetencjami. Dzisiaj można być cyfrowym niedorajdą, a paradoksalnie socialową gwiazdą w wirtualnym świecie. Uproszczenia w interfejsach przyjaznych dla użytkowników – również dzięki pressingującemu wpływowi Stevena Jobsa – zrobiły swoje: liczy się klient i jego potrzeby. Nie pojmie, to odrzuci. Zachwyci, to się zakocha. Pierwsze więc było Apple. I potem długo nic. Dzisiaj gonią je, nawet prześcigają patenty od Xiaomi, Samsunga czy Google.

All inclusive - nowy felieton dla Onet

 

Problem hoteli all inclusive przemaglowano dotąd na tysiąc sposobów. Krytycy grzmią, że to gwóźdź do trumny lokalnej gastronomii, gdyż "rodzinka woli hotelowy wypas, za który na zaś zapłaciła". Że to promocja konsumpcjonizmu w najgorszym wydaniu, prosta droga do chorób z przejedzenia i przepicia, groteskowy plan filmowy remake’u "Wielkiego żarcia". Dla wielu to synonim obciachu: byczenie się w zamkniętym kurorcie, jedzenie, picie i totalny marazm intelektualny. Ewentualne przebłyski egzystencjalnego buntu ("Co ja tu robię?!") szybko toną w morzu scrollowania i błogiego nicnierobienia. Nic dziwnego, że resorty kojarzą się często z klientelą niewymagającą, zorientowaną wyłącznie na zmasowaną podaż kalorii i procentów.